حاکمان بر دو دسته­اند: استبدادی و انتخابی. در نظامهای مورثی نیز حکّام می­توانند یکی از این دو نوع باشند.

اکثر حکومتهای امروز جهان به نوعی انتخابی هستند و سازه­های استبدادی جهان کنونی نیز به هزار زحمت گرفتار می­آیند تا خود را انتخابی معرفی کنند.

انتخاب اکثریت مردم در حکمرانی بر جامعه مبدل به یک ارزشِ جهانشمول شده است. اما هر انتخابی نمی­تواند به نتایج مثبت منجر شود.

اگر توسط اکثریت یک جامعه، انتخابی بر مدار منطق، عقلانیت و خرد صورت نگیرد، حاکمانِ مترقی و انسان­محور پدیدار نمی­شوند و ساختار حکومت دچار نقصان می­گردد.